ავტორი: Giorgi Laluashvili, თარიღი:

თქვენ მისეირნობთ ქალაქის ქუჩაში როდესაც უეცრად მორბენალი კაცი აგივლით გვერდს, ხტის კატასავით მოაჯირზე, მირბის მაღლა კედელზე, და ქრება სახურავზე. და არა ის არ არის ადამიანი ობობა. გრაციოზული სისწრაფე, ეფექტური მოძრაობა და გრავიტაციით გამოწვეული ხტომა არ არის არც ოლიმპიური ათლეტის, არც საშიში მოქმედებების შემსრულებელი პირის და არც სპეციალური ეფექტების ფილმის რეზერვში. სინამდვილეში ეს გასაოცარი სიმარჯვეები არის ფიზიკური დისციპლინის ნაწილი ან ხელოვნების ფორმის სახელად პარკური. გამოდის, რომ პარკური, როგორც ტექნიკები არსებობდა დიდი ხნის მანძილზე. მაგრამ ფესვების კვალი თანამედროვე ფორმის მიგვიყვანს საფრანგეთში საზღვაო ოფიცერთან სახელად ჯორჯ ჰებერტი. ჰებერტი ცოტა ხნით იყო გადაყვანილი მარტინიკუს კარიბულ კუნძულზე და შეამჩნია, რომ იქ მკვიდრი ხალხი იყო ბუნებრივად ახოვანი, მიუხედავად წვრთნის არ ქონისა, ჰერბერტს უნდოდა მიბაძვა მათი ფიზიკური სიმამაცის და გარემოების აკვშირის, ამიტომ მან შექმნა საწვრთნელი მეთოდი, რომელიც მიზნად ისახავდა დაბრკოლებების გადალახვას ბუნებრივი გარემოების შთაგონებით. ეს ტექნიკები მოგვიანებით იქნა აყვანილი, როგორც ფრანგული სამხედროების საწვრთნელი რეჟიმის ნაწილი. პარკური ასევე არის განსხვავებულად აზროვნების შესწავლა, კედლის ვერტიკალურ სართულად დანახვა, ან მოაჯირები, როგორც მიმართულების გზა. ესეთი მიდგომა ჩვენი მსოფლიოსი ფიზიკური ბარიერების მიმართ ასევე ცვლის აზროვნებას სხვა ცხოვრებისეულ გამოწვევებთან მიმართებაში. პარკური, თუმცა ლამაზი და მშთაგონებელი, არ არის „დიდ ნახტომებზე“ არამედ უფრო ფოკუსირდება თქვენს ცოდნაზე, რომელიც მიიღეთ მუდმივი შიდა თავდაჯერებულობის ტესტირების გავლით, რაც ჩნდება ჩვენ შიშთან თვალის გასწორების (შეტაკების) დროს.

იყავი პირველი, ვინც დაწერს კომენტარს.

თქვენი გამოხმაურება